‘ ‘ İNSAN SEVDİĞİNİ SEVMENİN EN YÜKSEK NOKTASINDAYKEN YİTİRDİĞİNDE,ÇEKTİĞİ ACIYI YÜCELTİYOR,SADECE SEVEBİLMİŞ OLMAYI BİLE MUTLULUĞA,SEVİNCE ÇEVİRİYORDU SONRADAN….
YARIM KALMIŞ AŞKLAR O NOKTADA ÇÜRÜMEDEN,BOZULMADAN MUMYALANMIŞ OLARAK SONSUZA KADAR KORUNMUŞ OLUYORDU.BÖYLE BİR AŞKIN ANISI O AŞKIN KENDİSİNDEN DAHA BÜYÜK VE KUTSALDI HİÇ KUŞKUSUZ….BİR AŞKI ÖLDÜRMEK İÇİN O AŞKIN NESNESİNİ ORTADAN KALDIRMAK EN İYİ ÇÖZÜMDÜ…..
HİÇ BİR AŞK SÜRÜMCEMEDE KALMAMALI.KANGREN OLMAMALI İLİŞKİLER..BİTİŞLER BİRDEN BİRE,BİR VURUŞTA,ACIMASIZ VE KESİN OLMALI.BİR ORGANIN KESİLİP ATILMASI GİBİ,KESİN VE GERİ DÖNÜŞŞÜZ.ANCAK BUNDAN SONRA O EKSİKLE DE OLSA İYİLEŞMEYİ UMABİLİR ÇÜNKÜ İNSAN….
İNSAN NASIL YAŞAMASI GEREKTİĞİNİ ÖĞRENDİĞİNDE İŞ İŞTEN GEÇMİŞ OLUYORDU…
NASIL SEVECEĞİNİ BİLDİĞİNDE AKŞAM OLUYORDU.
İşte böyle yazmış İnci Aral ‘HİÇ BİR AŞK HİÇ BİR ÖLÜM’ adlı kitabında…ne kadar da doğru yazmış değil mi?ayrılıkların,bitişlerin en acı yanı kararsızlığımız değil mi?acaba hata mıydı? Diye düşünmek,mantığımızla duygularımızın kavga etmesi değil mi bütün bunların nedeni?ama ne güzel de yazmış İnci Aral ‘İNSAN NASIL SEVECEĞİNİ BİLDİĞİNDE AKŞAM OLUYOR’.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder